Personal: 24 weken zwanger

Hoera, dit weekend tikte ik de 24 weken zwangerschap aan! Dat is toch een beetje een mijlpaal (ik denk alléén maar in mijlpalen dus dit hoor je mij vaker zeggen), want vanaf nu is de baby levensvatbaar als hij al geboren zou worden. Hetgeen ik natuurlijk niet hoop (maar wat wil zeggen dat artsen alles zullen doen om je kind in leven te houden als het nu geboren zou worden, terwijl de baby natuurlijk nog helemaal niet ‘klaar’ is om geboren te worden). En waar ik overigens ook zeker niet vanuit ga, want mijn twee eerdere baby’s werden ook ‘te laat’ geboren (40+5 en 40+1). Zal nu dus ook wel weer zo zijn en dat maakt me ook niet uit (vooralsnog). Het énige wat een beetje onhandig zou zijn, is als hij 2 dagen na de uitgerekende datum geboren wordt, want dan is het de tweede verjaardag van Fleur, en dan moet zij dus voortaan haar verjaardag delen met haar kleine broer.

Over die broer gesproken, volgens mij heeft ie het prima naar zijn zin in m’n buik. Met name ’s nachts maakt hij er een feestje van, iedere keer als ik wakker word (en dat is vaker dan ik eigenlijk zou willen) is hij druk in de weer. Overdag houdt hij zich nog redelijk koest. Hopelijk draait hij dat binnenkort om, in het kader van dag/nachtritme. Handig voor na de bevalling straks #wishfulthinking

Voorbereidingen
Verder zijn we weinig verder dan twee weken geleden. De babykamer hebben we nog niks aan gedaan, en een babynaam is ook nog niet besloten. We hadden vorige week een voorlopige beslissing genomen maar daar ben ik alweer op terug gekomen. Gaat lekker, maar ach, nog 16 weken de tijd. Wel ga ik me waarschijnlijk binnenkort verdiepen in hypnobirthing, ter voorbereiding op de bevalling. It’s a start ;)

Pregnancy brain
Wat ook héél lekker gaat, is dat zogenaamde pregnancy brain. Ik vergeet vrijwel alles. Zo ging ik afgelopen week met de bakfiets en de meiden naar de supermarkt. Eenmaal daar dacht ik slim te zijn: ik deed mijn fietssleutel ín mijn handschoenen, zodat ik de sleutels niet kwijt zou raken in mijn tas, waar ook de boodschappen nog bij moesten. Lang verhaal kort: eenmaal uit de supermarkt álles afgezocht naar de sleutels. Boodschappen weer uit de tas, alles uit de bakfiets, opnieuw de winkel door, kortom: lichte paniek. Eenmaal weer buiten deed ik mijn handschoenen weer aan omdat het koud (en donker) aan het worden was ennnnn jawel.. Daar waren de sleutels dus.

Lichamelijk 
Qua pijntjes en kwalen gaat het nog steeds goed. Toen ik in de afgelopen weken iets te enthousiast aan het sjouwen was in het kader van onze verbouwing kreeg ik wel wat last van mijn bekken. Ik vind het stiekem best lastig om in te moeten binden en niet alles meer zelf te kunnen doen. Maar een beetje soepel lopen is ook wel fijn, dus sjouwen doe ik zo min mogelijk nu en dat scheelt enorm: de klachten zijn weer zo goed als weg. Qua sporten ben ik nog steeds niet in actie gekomen (en de vraag is of dit nog gaat gebeuren).

De lot van de ‘laatste’ 
Tijdens een eerste zwangerschap ben je (tenminste, dat was ik) ongeveer 40 weken nergens anders mee bezig dan met de zwangerschap en alles wat daarbij hoort. Bij mijn tweede zwangerschap was dit niet heel veel anders, al had ik natuurlijk minder tijd om er mee bezig te zijn. Maar nu, deze derde keer, voelt het toch anders. De weken houd ik bij door ze in mijn agenda te zetten, anders zou ik het vergeten. Apps die je vertellen hoe groot de baby al is gebruik ik deze keer eigenlijk nauwelijks, en qua shoppen heb ik mij tot nu toe beperkt tot twee pakjes. Klinkt bijna alsof ik niet enthousiast ben, maar dat ben ik dus WEL! Ik ben súper blij dat deze baby onderweg is en dat wij een zoon mogen toevoegen aan ons gezin. Ik geniet ook enorm van zijn schopjes en zijn aanwezigheid in mijn buik. Ik denk ook dat wat ik hierboven beschrijf, een beetje het lot van een derde (of tweede of vierde etc) kind is, en dat het niets te maken heeft met hoe geliefd hij/zij is en zal zijn. Meer met druk zijn met je andere kindjes, minder tijd/aandacht voor jezelf en de zwangerschap, en ook dat je het na twee eerdere keren ‘wel geloofd’. Denken jullie niet?

Advertenties

December onrust

Super leuk, die Sint in ons land. Of niet? Het brengt hier in huis in elk geval de nodige onrust met zich mee. Dat begint al met ‘het verhaal’ rondom het schoen zetten. Want: hoe komt dat cadeau nou in die schoen? Een open haard hebben wij niet, dus het verhaal over Piet die door de schoorsteen komt werd hier vorig jaar al verworpen. Wij besloten toen de schoentjes maar bij de achterdeur te zetten, want dan kon Sint er ook makkelijk bij via het raam. Maar, het was te verwachten, ook dat roept allerlei vragen op bij de bijna-vierjarige des huizes:

  • Moeten we dan de deur van slot laten als we naar bed gaan?
  • Doet Sinterklaas de deur dan wel weer op slot?
  • Komen er geen boeven mee naar binnen?
  • Laat hij mijn schoen wel staan?
  • Kan ik niet wakker blijven tot Sinterklaas binnen komt?

Natuurlijk vonden wij overal het – soort van- juiste antwoord op (nee, de deur doen we op slot, Sinterklaas heeft van iedereen wel een sleutel, nee er komen geen boeven binnen want Piet let heel goed op, en nee, Sint komt pas als alle kindjes écht slapen), maar de bezorgdheid bleef. Tja. Ik kan me dat ergens ook wel indenken.

IMG_0114
Hier leek het nog zo leuk ;)

Dus toen onze meiden vorige week hun schoen mochten zetten inclusief wortel voor het paard en glas water voor Piet, gingen ze fijn slapen. Dachten we. Want een paar uurtjes later werd Féline gillend wakker – haar eerste nachtmerrie ever. Ze droomde dat er een boef in haar kamer was die in haar voeten beet. Maar dat dat enkel een droom was had ze niet door, ze was er écht van overtuigd dat dit gebeurd was en ze was er dan ook aardig overstuur van. Het duurde even voor we haar gekalmeerd hadden en uiteindelijk ging ze weer lekker verder slapen.

Maar dat hele schoen zetten, het deed haar duidelijk geen goed. Want ook de volgende dag bleven de vragen komen. En dat alles inclusief behoorlijk hyper gedrag en een kort lontje. Inmiddels hebben wij dan ook maar bedacht dat we gewoon geen schoen meer zetten en Féline vraagt er eigenlijk ook helemaal niet om. Dus prima. Nu nog even aankomende dagen door zien te komen, en dan is de goedheiligman weer terug naar Spanje, en keert de rust weer terug. Althans voor even, want eind december wordt Féline 4 en tja… dat brengt natuurlijk weer de nodige spanningen met zich mee..

Hoe reageren jullie kindjes op het hele Sinterklaas gebeuren? 

De overgang van 1 naar 2 kindjes

Al ruim anderhalf jaar geleden gingen wij van één kind naar twee kinderen en zeker nu ik zwanger ben van nr. 3 krijg ik vaak de opmerking dat wij het nu al aardig druk zullen hebben, en straks al helemaal. Niet iets wat ik zomaar kan ontkennen hoor, daar niet van. Wij werken allebei voor ons eigen bedrijf, zijn de afgelopen 3 jaar 2 keer verhuisd, hebben afgelopen maanden de zolder verbouwd én hebben dus een meisje van bijna 4 en eentje van 20 maanden rondlopen. Dus ja, inderdaad, wij hebben het vaak best wel druk.

Maar toch ervaar ik het (over het algemeen!) niet als enorm druk, het leven met twee kinderen. Ook niet in het begin, toen onze tweede dochter geboren werd. De oudste was toen 2 jaar en 3 maanden oud. En eigenlijk leek zij helemaal niet zo onder de indruk van alles wat er destijds gebeurde. Ze was vooral heel lief voor haar babyzusje, wilde mij graag bij alles helpen en ging verder gewoon door met haar leventje, maar dan nu met een zusje erbij. Gevoelens als jaloezie, of moeite met het delen van de aandacht – waar ik vooraf best bang voor was – heb ik haar nooit op kunnen betrappen.

van 1 naar 2 kinderen 2
Net na de kraamweek: zusje aaien, kleien en eten tegelijk.

En wij zelf, wij vonden de eerste tijd met een tweede kindje een verádeming. Waar we bij onze eerste dochter nog best overdonderd waren (ja, wie was dat niet?) en ons de eerste maanden vooral heel veel op Google bevonden om maar uit te vinden ‘hoe het allemaal moest’, waren we bij de tweede al ervaren en wisten we wat ons te wachten stond én hoe we de dingen het beste aan konden pakken (oh en: ik had eindelijk de draagdoek ontdekt!). En echt, dat gaf zoveel rust! Dat begon al tijdens de bevalling – die ik zo anders heb ervaren dan de eerste – en ging zo door in de kraamweek tot en met nu.

Ik kan dus niet anders zeggen dan dat wij de overgang van één kind naar twee kinderen als heel soepel hebben ervaren. Ja, je hebt je handen vol, maar dat heb je met één kind ook al. Ik vond de overgang van 0 naar 1 kind vele malen groter en pittiger! Natuurlijk moet je even je draai vinden en die slapeloze nachten zijn ook deze keer zwaar, en twee huilende kinderen tegelijk troosten valt ook niet mee – net zoals je oudste kind ergens bij helpen als je nét de jongste aan het voeden bent, maar daar vind je heel snel je handigheidjes in. En het is cliché maar echt waar: zó leuk om ze samen te zien spelen en samen op te zien groeien! Ik ben dan ook heel benieuwd hoe het straks is, met nr. 3 erbij.. Dat wordt vast weer een ander verhaal :)

Favo kinderboekjes

Met Pakjesavond in aantocht, en misschien voor sommigen ook nog cadeautjes onder de kerstboom of een verjaardag in december (zoals bij ons!), is een beetje inspiratie altijd gewenst, toch? Ik vind een boekje altijd een leuk cadeau voor de kids. Voorlezen is bij ons in huis een favoriete bezigheid, net zoals plaatjes kijken, zelf verhaaltjes verzinnen en natuurlijk iedere avond een boekje voor het slapen gaan. Dit zijn onze favorieten:

geluidenboekje clavis

Dit is zo leuk voor de kleintjes! Clavis heeft een hele serie geluidenboekjes, waaronder deze. De afbeeldingen zijn kleurrijk en mooi én voorzien van een toepasselijk geluid. Super leuk voor kindjes rond de 1-2 jaar.

9789000348510_download

Parijs lovers opgelet! Dit (zoek)boek, Lily in Parijs, staat vol met de allermooiste tekeningen waarop van alles te ontdekken valt. Ik zag dit boek vorig jaar ergens liggen en sindsdien staat ie op haar (nee, mijn) verlanglijstje.

Gebruik je fantasie

Gebruik je fantasie van Nicola O’Byrne. Wij kregen dit boek eens cadeau en door de jaren heen is dit echt een favorietje te noemen. Een kleurrijk verhaal over een verveeld konijn dat samen met een wolf een verhaal gaat verzinnen – met een verrassende afloop.

weltrusten allemaal kinderboekje

Favo boek voor het slapen gaan! Welterusten allemaal van Chris Haughton (die ook het bekende boek ‘Mama kwijt’ schreef, een andere favoriet). Dit boekje is lekker kort en grappig genoeg gaan onze meiden ook echt gapen door alle gaapgeluidjes die in dit verhaaltje staan. Ik zou bijna denken dat dit boek slaapverwekkend is ;)

flora and the flamingo boek tip

En het aller- allermooiste boek uit onze boekenkast is… Flora and the Flamingo van Molly Idle. Dit boek heeft de meest schitterende tekeningen. De rode (of eigenlijk roze) draad van dit boek is vriendschap, maar het bevat geen tekst dus enige fantasie is gewenst als je gevraagd wordt dit boek voor te lezen. En anders is plaatjes kijken ook gewoon leuk.

over de kleine mol boekje

Over een kleine mol die wil weten wie er op zijn kop gepoept heeft, want poepverhalen doen het altijd goed, toch? Hier in elk geval wel.

twinkel boekentip

Dit boek is roze, het gaat over feeën én het heeft glitters. Kortom alles waar een klein meisjeshart sneller van gaat kloppen, zou je zeggen. Twinkel van Katharine Holabird is dan ook een mega hit hier in huis. (En er is ook een vervolg op, genaamd Twinkel temt een draak.)

Millie Mae_Autumn_COVER_NL.indd

Millie-Mae in de herfst – maar je hebt ook Millie-Mae in de zomer, lente en winter, geschreven door Natalie Marshall. Dit is een lekker kort boekje, met super mooie illustraties en een herkenbaar verhaal, want onze vriendin Millie-Mae onderneemt in elk boek typische seizoensactiviteiten (zoals een zandkasteel maken in de zomer). Ik merk dat seizoenen best abstract zijn voor de kleintjes, deze boeken maken het wat begrijpelijker.

barbapapa

Barbapapa! Wie kent deze gezellige familie niet? Stiekem is dit natuurlijk niet alleen een favoriet van de kinderen maar ook van ons. Nostalgie ten top.

Wat zijn de favoriete boekjes van jouw kids? 

Personal: mijn derde zwangerschap

Oh my, afgelopen zondag was ik alweer 22 weken zwanger. Dat betekent vandaag ruim 2 weken over de helft van mijn – zoals de planning nu is – laatste zwangerschap. Waar bij mijn eerste zwangerschap de weken echt voorbij leken te kruipen, ging het bij de tweede al een stuk sneller. Maar nu, bij de derde, is het helemaal niet meer bij te benen. Ik heb het gevoel alsof ik pas net zwanger ben en nog zeeën van tijd heb, maar in de werkelijkheid zijn het nog maar 4 maanden die er op de teller staan.

Voorbereidingen
Hoe het staat met de voorbereidingen voor baby 3? Daar kan ik kort over zijn: we hebben nog niks klaar! Natuurlijk hebben we met twee kinderen al veel spullen, maar – de grote máár – die kinderen zijn meisjes, en laat ik nou tijdens die zwangerschappen op een enorme roze wolk hebben gezeten. Oftewel: veel van onze babyspullen zijn roze. De wipstoel, de wieg, bijna alle dekentjes, heel veel kleertjes… Kortom, we’ve got some shopping to do!

De grote zussen 
De jongste grote zus is nog maar 1 jaar en 8 maanden, maar de oudste wordt eind december 4. Zij is zich dus enorm bewust van wat er komen gaat! Dat uit zich o.a. door het stellen van de leukste vragen (‘mama, waar gaan we de baby straks laten als wij gaan eten?’), tot het verzinnen van namen voor haar broertje (Pompie en Bobbie waren onder de suggesties). Ook vraagt ze steeds of zij dan straks aan tafel in het midden mag zitten, zodat ze zowel haar broertje als haar zusje kan helpen. Kortom: gaat helemaal goed komen denk ik zo.

Lichamelijk 
Voor een derde zwangerschap valt het me alles mee. Bij baby 2 kreeg ik met 18 weken al last van bekkeninstabiliteit. Tot nu toe heb ik daar geen last van, gelukkig. Zou mijn ge-yoga van de afgelopen jaren dan toch zijn vruchten gaan afwerpen? Ik voel mij best fit, wel wat sneller moe natuurlijk, maar ik heb oprecht weinig te klagen. En dat terwijl we de zolder van ons huis aan het verbouwen zijn, komt goed uit dus! Verder voel ik de baby héél vaak schoppen en daar geniet ik enorm van. Dat is ook echt mijn favoriete gedeelte van zwanger zijn: leven in je buik voelen, zo bijzonder.

Sporten
Ik ben sowieso al best een ramp met sporten, maar yoga kan ik over het algemeen nog wel waarderen. Maar toen ik bij mijn yogaschool aangaf zwanger te zijn, adviseerden ze mij om pas met 12 weken zwangerschap weer terug te komen en dan een lichte vorm van yoga te doen. Om een lang verhaal kort te maken: is dus niet gebeurd en inmiddels sport ik nog steeds niet. En door de verbouwing thuis en onze twee rondlopende meisjes vind ik ook eigenlijk dat ik een prima excuus heb om niet te sporten: stilzitten doe ik namelijk niet.

Sportte jij gewoon door tijdens je zwangerschap?  

Groen sapje – kidsproof

Over het algemeen maak ik mijzelf niet populair in huis als ik de blender of de slowjuicer tevoorschijn tover. De sapjes die ik daarin produceer vallen bij mijzelf wel in de smaak, maar bij de kids niet altijd. Maar er is er ééntje die wel op de goedkeuring van mijn kleine gevolg kan rekenen, en dat recept lees je hieronder. Probeer ‘m uit, want door de groene groenten die erin zitten is deze juice super voedzaam. De smaak is zacht waardoor hij ook bij je kinderen in de smaak zal vallen (of in elk geval kans maakt). Dat is natuurlijk mooi meegenomen nu we in het ultieme snotter- en griepseizoen zitten.

Ingrediënten voor een groene smoothie:
(je maakt ‘m in de blender)

  • Paksoi – gebruik 3 of 4 grote bladeren
  • Bleekselderij – 3 of 4 stengels
  • 1 mango
  • 1 appel
  • 1 banaan
  • eventueel een avocado
  • water

Bereiden:

  • Schil het fruit, doe het in de blender en vul deze daarna met zoveel water dat het fruit helemaal onder water staat;
  • Even kort blenden – vooral niet te lang;
  • Was de paksoi en de bleekselderij, snijd het in stukken en voeg toe;
  • Ennnn blenden maar! Net zolang tot je een gladde substantie krijgt. Naar smaak voeg je nog water toe, in elk geval zoveel dat het makkelijk drinkbaar is.

Wanneer je je sap goed afsluit kan je dit 2 of 3 dagen bewaren in de koelkast. Cheers!

Newborn shoot Fleur

Omdat het gewoon heel leuk is om foto’s te kijken deel ik vandaag de leukste foto’s uit de newborn shoot van Fleur. Helemaal newborn mag je het volgens mij niet meer noemen -ze was 6 of 7 weken – maar toch. De foto’s zijn gemaakt door Eline Visscher fotografie. (Maar, zo jammer, zij is gestopt met fotografie). Kijk mee, ik kijk nog regelmatig naar deze foto’s en ik word er zo blij van!

Fleur HR - Eline Visscher Fotografie-86

Fleur HR - Eline Visscher Fotografie-53

Fleur HR - Eline Visscher Fotografie-31

Fleur HR - Eline Visscher Fotografie-106

Fleur HR - Eline Visscher Fotografie-74

Fleur HR - Eline Visscher Fotografie-38

Fleur HR - Eline Visscher Fotografie-113

Fleur HR - Eline Visscher Fotografie-38.jpg

 

What’s in a name..

De naam kiezen voor je kleintje, ik denk dat er weinig lastigere opgaven in het leven zijn. Althans, zo denk ik daar nu over, want bij onze eerste ging dat heel anders. Zij heet Féline, een naam die ik allang bedacht had voordat ik zwanger werd. Toen onze eerste baby een meisje bleek te zijn sloeg de twijfel heel eventjes toe: ik hoorde de naam ineens overal vallen. Maar al gauw ging de knop weer om: het werd en bleef Féline. Ze heet overigens voluit Féline Sophie (een combinatie die ik later nog vaker gehoord heb, dat heb je dus met combi’s die nu eenmaal heel fijn klinken). Sophie vind ik ook zo’n prachtige naam en het was tevens de naam van mijn favoriete pop, back in the days..

geboortekaartje feline
Geboortekaartje Féline, via kaartje2go.nl 

Een paar jaar later volgde ons tweede meisje. Zij heet Fleur. Inderdaad, ook met een F. Tijdens deze zwangerschap hebben we lang getwijfeld over de naam, vooral omdat er voor meisjes zo ontzettend veel mooie namen zijn. Saar, Olivia, Emma, het heeft hier allemaal de revue gepasseerd. Uiteindelijk kwam ik, 34 weken zwanger en wel, opeens uit op de naam Fleur. Een vrolijke en lieve naam. Gevoelsmatig was dat een match met het meisje in mijn buik. Dat onze meiden dan dezelfde voorletter zouden hebben vonden wij niet zo’n probleem. Bovendien hebben ze beiden een tweede naam (Fleur’s tweede naam is Lauren), dus qua post zou het ook niet zo’n probleem zijn.

geboortekaartje fleur
geboortekaartje Fleur, ook via kaartje2go.nl

Maar dan nu… Nummer 3 op komst. En jongensnamen zijn toch wel heel andere koek dan meisjesnamen, vind ik. De meest gehoorde opmerkingen over de naam: “zeker weer met een F?” en “is Floris niks voor jullie?“. Een prachtnaam maar hij ligt te dicht bij Fleur, en nee, een F is zeker geen must (maar het zou mij ook niet tegenhouden, lekker makkelijk met chocoladeletters kopen later ;-)). Alle namenlijsten zijn al doorgeploegd maar dé naam… Die laat nog even op zich wachten. Ons eisenpakket is ook wel hoog: het moet bij de andere namen passen, de voorkeur gaat uit naar één of twee lettergrepen, het moet een naam zijn die enigszins stoer is, maar ook lief… Kortom, to be continued.

Heb je nog een leuke suggestie voor ons? Laat het mij vooral weten :)

A new blog in town :)

Hi there! Welkom op mijn gloednieuwe blog :) A(nother) new blog in town, want soms is het gewoon de hoogste tijd om uitvoering te geven aan een plannetje dat al langer in je hoofd zit.

Daarom dus dit blog, waarop ik zal schrijven over allerlei dingen die mij bezighouden of die ik leuk vind. In mijn dagelijks leven combineer ik het moederschap met het werken als zzp’er (ik ben jurist). Bovendien ben ik in super-mega-blijde verwachting van onze derde. Dus die zaken – ondernemen, moederschap, zwangerschap – zullen onderwerpen zijn die je hier regelmatig terug zal zien keren. Meer juicy details over mij (nee grapje, zo juicy is het allemaal niet) lees je hier.

Kortom… Super leuk als jullie meelezen. En heb je nog leuke ideeën of suggesties? Laat het mij vooral weten!

Ibiza vakantie oktober 2017

Qua favoriete vakantiebestemmingen hoort Ibiza toch wel bovenaan ons lijstje. Afgelopen jaar hebben wij de maanden april en mei doorgebracht op dit fijne eiland (het voordeel als je allebei een bestaan als ZZP’er / ondernemer hebt.. Meer daarover later), en ook in oktober brachten we twee weekjes onder de Ibiza zon door. Dat was een super fijne vakantie, waarin ik jarig was, onze meisjes ontzettend genoten van het strand, de zon bijna elke dag scheen en mijn buik(je) de eerste groeispurt in gang zette. Hieronder een kort fotoverslagje van deze fijne dagen. Enjoy!

 

DSCF3950
Favoriet strandje: Cala Vadella
DSCF3852
En nog een favorietje: Cala Tarida
DSCF4085
Mijn verjaardag! Ik werd 31 en dat vierden we met een dagje zwembad.
DSCF4156
En dat vonden we allemaal héérlijk!
DSCF4315.JPG
Nog zo’n fijn plekje: the Giri Café. Daar hebben ze een heerlijk speeltuintje voor de kids én allerlekkerst eten.
IMG_4011
En ineens was ie daar: de buik! Ik was hier 16 weken zwanger.
DSCF4279
Deze foto! Zo lief. M’n meisjes in Ibiza stad.
DSCF4203.JPG
Mijn drie favorieten <3
DSCF4380
En nog een romantisch plaatje om mee af te sluiten ;) Grappig hoe deze Spaanse duinen niet onder doen voor de Nederlandse, je ziet bijna geen verschil.